İnsan plan yapar, kader gülümser…

Birkaç ay önce bir iş yüzünden en az bir yıl boyunca, her hafta, başka bir şehre yolculuk etmem gerektiğini öğrenmiştim. İlk başta sorun değildi ancak havalar ısındıkça zorlanmaya başlamıştım. Her ne kadar kendimi idare edebileceğime ikna etmeye çalışsam da zihnimin arka planında “Ramazan’da ne yapacağım?” endişesi dolanıyordu. Hatta bir ara zaten Ramazan’da devam edemeyeceğimi düşünerek, işten topyekûn vazgeçmeye kadar vermiştim.

Şimdi bu düşünceler ne kadar da komik görünüyor. Önümdeki günlerin nasıl olacağını bilmeden, aylar sonrası için planlar yapıyormuşum. Bilindiği gibi, bu süre içerisinde salgın başladı ve işler online yürütülmeye başladı. Bense kendi kuruntularımın ve öngörülerimin gereksizliğiyle yüzleştim.

Şimdi düşünüyorum da acaba hayatımda böyle ilerisi için öngörüde bulunarak kaç işten vazgeçmeye çalışmışımdır, kaç nimetten mahrum kalmışımdır? Kaç kere geleceği kısıtlı görüş alanım üzerinden yorumlamaya çalışmışımdır ya da kaç kere güzel yerlere gidebilecek yolları, geleceğe bakarken kaçırmışımdır?

Potansiyel krizler için hazırlıklı olmak çok cazip görünüyor fakat insan, ileriyi gerçekten ne kadar iyi öngörebilir bilemiyorum. Şimdi merak ediyorum; Aslında yeni bir yolculuğa Besmeleyle başlayıp,  Allah kolaylaştırır inşallah diyerek devam etmekten fazlasına ihtiyaç var mı gerçekten?