Duyguları konuşalım istiyorum.
Dillendirdiklerimizi değil hissettiklerimizi.
Hissettiğimizi düşündüklerimizi değil, kendimize itiraf etmekten bile kaçındıklarımızı konuşalım.
Acıyı inceleyelim, üzüntüyü irdeleyelim, değersizlikle yüzleşelim, gururumuzla savaşalım.
Öfkelenmeden birbirimize bakalım, yargılamadan kendimizi anlamaya çalışalım istiyorum.

İnsanoğlu olarak neden her şeyi bu kadar karmaşıklaştırıyoruz?
Neden o saf acıyı hissetmemek adına dolambaçlı yollar inşa ediyoruz?
Sanki bu, altta yatanları unutmamızı sağlayabilecekmiş gibi…
Sanki en kötü kabuslarımızda tekrar ortaya çıkmayacaklarmış gibi…
Ve sanki şeytanlarımız onları en zayıf anımızda hatırlatmayacaklarmış gibi…

Aslında biliyoruz. Hepimiz gerçekleri biliyoruz.
Apaçık görüyoruz. Yalnızca görmek istemiyoruz.
Üstün bir zekayla donatılmış akıllarımızı, hissettiklerimizi incelemek yerine onlardan kaçınmak için kullanıyoruz.
İyileşmek yerine, sorunlar yaşadığımızı inkâr etmek için, yardım istemek yerine, el uzatanları hırpalamak için kullanıyoruz.

Bundandır sevgi gelen yerden uzaklaşmamız, kendimizi tekrar ve tekrar sevgisiz döngülere sokmamız.
Acıyor çünkü…
Sevgi, görmek istemediklerimiz gösterecek kadar hassaslaştırıyor bizi.
Mantığımızla inşa ettiğimiz duvarları eşeliyor, aslında işe yaramayan savunmalarımızı sarsıyor.

Bu yüzden zarar veriyoruz.
Karşımızdaki iyileri kanatıyoruz.
Ne olduğunu anlamadan, kendimizi karşımızdakileri kırarken buluyoruz.


Çünkü bizi seviyorlar.
Ve çünkü biz iyileşiyoruz.
Ancak iyileşmenin bir bedeli var; Korkularımızla yüz yüze gelmek.
Yeterince güçlüysek sevgiyi kabul ediyoruz ancak korkularımız karşısında yeterince sağlam duramazsak, bize sevgiyi verenlerden kurtulmaya çalışıyoruz.
Onları artık bize sevgi veremeyecekleri kadar yaralıyoruz.

Bu savaşı birçok kez yaşıyoruz ama çoğu zaman fark etmiyoruz.
Fark edemediğimiz için kaybediyoruz.
Oysa belki de tek ihtiyacımız olan fark edebilmek.
Ne zaman sevgiyi düşman gibi algıladığımızı görebilmek.

Allah (c.c.) bize sunulan helal sevgiyi ve iyileşme fırsatlarını yüreğimizle kabul edebilmeyi nasip eylesin. Bizi iyilerden eylesin. Âmin.